TOPic: Cultuur- & gedragsprogramma’s: mode of blijvertje?

TOPic: Cultuur- & gedragsprogramma’s: mode of blijvertje?

“Kwaliteitszorg was bij de invoering rond 1990 meer mode en must dan dat het gebaseerd was op een intrinsiek verlangen naar verbetering. Zonder ISO 9001 kreeg je gewoon geen opdrachten meer. Dus het certificaat was ineens van strategisch belang. Kwaliteitshandboeken werden steeds dikker, alles werd uitgebreid aan het papier toevertrouwd. Alles om de certificeerder tevreden te houden, terwijl medewerkers het steeds meer als een blok aan het been ervoeren. Resultaat: Kwaliteitsmanagement werd een papieren tijger. Dat moest dus beter. Hoe?” Lees hieronder de TOPic.

Cultuur- & gedragsprogramma’s: mode of blijvertje?
Kwaliteitszorg was bij de invoering rond 1990 meer mode en must dan dat het gebaseerd was op een intrinsiek verlangen naar verbetering. Zonder ISO 9001 kreeg je gewoon geen opdrachten meer. Dus het certificaat was ineens van strategisch belang. Kwaliteitshandboeken werden steeds dikker, alles werd uitgebreid aan het papier toevertrouwd. Alles om de certificeerder tevreden te houden, terwijl medewerkers het steeds meer als een blok aan het been ervoeren. Resultaat: Kwaliteitsmanagement werd een papieren tijger. Dat moest dus beter. Hoe? Door ‘dunnere handboeken’ te verkopen? Of door alles in ‘flowcharts’ te persen? Gingen ze er beter van presteren? Vult u zelf maar in. Er was ook een groep die het anders deed; de minderheid: bedrijven die voor daadwerkelijke prestatieverbeteringen gingen. Maar die hoorde je niet over ‘ISO 9001’ spreken. Nee, die spraken over een ‘win-win situatie met hun leveranciers’. Over ‘vermindering van de voorraden’. Over het ‘opsporen hun bottlenecks’. Resultaat: Echte en blijvende verbeteringen van bedrijfsresultaten.

Een tiental jaar later was het met milieuzorg niet anders. Ik begeleidde eind jaren 90 een groep bedrijven uit Gelderland met de implementatie van ISO 14001. Provinciale Staten zou als tegenprestatie meer vrijheid geven in de Wet milieubeheer vergunning. De meerderheid ging voortvarend aan de slag en stonden positief tegenover ‘milieuzorg’. Tot de Provincie een andere politieke weg insloeg en de belofte werd ingetrokken. In niet minder dan een maand lagen alle mooie voornemens bij de meerderheid in de onderste la. Ook hier waren er uitzonderingen waarbij er niets in de la verdween: de minderheid. Die hoorde je niet over ‘ISO 14001’, maar over het ‘significant verminderen van de afvalstromen’, over het ‘optimaal benutten van bijproducten’, over het ‘optimaliseren van de energiehuishouding’. Resultaat: echte en blijvende verbeteringen van bedrijfsresultaten.

En nu komt het. U mag alles wat u ooit van mij hebt gehoord of gelezen vergeten, maar dit moet u onthouden: Loop niet mee met die ‘cultuur- & gedragsveranderings’hype! Begin er niet aan! Zeker niet omdat uw concurrent het ook doet. Zelfs niet omdat uw klant erom vraagt. U zult dan bij de ‘meerderheid’ gaan horen! En ik heb u verteld hoe het doorgaans met de meerderheid afloopt.

Schaar uzelf nu reeds bij de toekomstige minderheid en realiseer blijvende en échte verbetering in bedrijfsresultaten. Geef blijvende waarde aan uw ‘cultuur- of gedragsprogramma’. Realiseer dat mensen elkaar leren kennen én begrijpen: ga voor breed draagvlak en betrokkenheid. Behaal projectdoelen door verbeterd leiderschap en eigenaarschap. Verlaag ongevallen en faalkosten doordat uw mensen effectiever en veiliger werken en hun eigen verantwoordelijkheid kennen en nemen. Ga voor duurzaam resultaat. U krijgt er geen spijt van.

fdg Cesar Franken

Share:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *